|
| bir sevda
|
|
unutma sevgili,
adın yazdım sol omzuma,
tam kalbimin üzerine,
bir gece vururken dalgalar kayalara,
bende;
vurdum yüreğimi gecenin karanlığına...
ellerim delice yazdı,
gözlerim geceye isyankar,
kalbimde kazınmış hasretin fırtınası,
yüreğim yanar sevgili,
bu sana değil;
yüreğimden atamadığım,
özlemine bir sevda... |  | Bugün yokluğun birkez daha vurdu.
Canımı acıtıp,kalbimi kanattı.
Kapanmış sandığım,sayfaları yeniden açtı.
Küllenmiş meğerse bendeki sen,
Adını duyduğum anda yeniden ateş aldı.
Sesini özledim bugün dünden daha çok.
Gülüşüne hasretim,sensizlikteyim.
Acımı yoksa aşkmı dersin bu,
Alışkanlıkmı yoksa tutsaklıkmı,
Kalbimin kapıları açık hala sana.
Çok özelsin unuttum sanma.
Her nerede olursan ol.
Yaşıyorsun kalbimin bir tarafında.
Unuttunmu sen beni bilmiyorum.
Çıkarıp attınmı kalbinden?
Ben seni dün gibi yaşıyorken,
Unutmuş olamazsın beni sen.
Evet yokluğun birkez daha vurdu.
Gözlerimden yaş olup aktın.
Bugün bende depremler yarattın.
Yokluğunla özlemlere attın.
Seni sen bende birkez daha yaşattın.
Seni seviyorum hala hisset aşkım.
|
Ah, ah! Bir bilsen...
Ben seni nasıl sevmiştim.
Bulutlar kadar yüksek,
Yıldızlar kadar ulaşılmazdın.
Ben seni böyle mi sevmiştim?
Saçına düşen yağmurdan,
Ayağını bastığın yerden,
Gözlerine vuran ışıktan
Kıskanarak sevmiştim.
Ben seni böyle mi sevmiştim?
Gece karanlığında sevdim ben seni,
Issız kaldırımlarda yürürken.
Kışın ayazında sevmiştim seni,
Ellerim titrerken içim yanarcasına.
Varlığında değil sadece
Yokluğunu bile sevmiştim.
Bir çiçekte yüzünü görür,
Bir dalgada sesini duyar gibi,
Rüzgardan kokunu alarak
Sevmiştim seni.
Ben seni öyle mi,öyle mi sevmiştim?
Kendimi sende unutarak
Ölümüne, delicesine
Hem nasıl, hem de nasıl sevmiştim seni?
Ah! Bir bilsen nasıl sevmiştim seni.
SEN vefasız sen sevildigini bilmedinki
o kadar çok seviyorumki seni sevmeyi
her kibrit çaktıgımda Alevin içinde seni görmeyi seviyorum.
Her sigara yaktığımda
Dumanın şeklinde seni görmeyi seviyorum.
Her bana baktığında
O kadar çok seviyorum ki seni sevmeyi
Yalnızca sen olduğun için hayatımda
Kendimi bile seviyorum
Sen olunca aklımda.
Kalbimi seviyorum seni seviyor diye
Gözlerimi seviyorum seni görüyor diye.
Ruhumu seviyorum, senin ruhuna
Bu kadar yakın diye.
Varlığımı seviyorum,
Sırf sana borçlu olduğum için
Mutluluğumu seviyorum.
Gülümsememi seviyorum seni düşününce
Ayakta kalışımı seviyorum sebebi sen olunca
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben sana olan sevgimi yazan
Kalemimi seviyorum.
Senin adını yazdığım kağıdı seviyorum.
Sana olan sevgime benzettiğim
Her sevgiyi seviyorum.
Bana seni hatırlatan herşeyi
Sana giden yolları seviyorum.
O kadar çok seviyorum ki seni
Seni kaybetmek korkusunu bile,
İçinde yalnızca, sen olduğun için
Sana karşı duyduğum bir duygu olduğu için
Korkumun sebebinde sen olduğun için seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Seni seviyorum.
~~Seni Seviyorum Demeyi Özlemek~~
Bilirsiniz bu özlemi, sevdiğini özlemekten daha çok
can yakar seni seviyorum demeyi özlemek...
Aklınıza geldikçe bu sözcükler, dilinizin ucuna takılır
ve sonu huzursuz bir sessizliktir...
Bu sessizlikler eksik bir sevgiyle birikir içinizde.
Tüketilmiş bir sevda vardır ellerinizde.
Birisi veya birileri tüketmiştir sevdanızı.
Ve siz hep aynı soruları soruyorsunuzdur kendinize
sevdalar tükenir mi? aşk eksilir mi?
Bilmezsiniz eksilen aşk değildir,
sizsinizdir gidenin ardından.
Sevdiğinizi söyleyemedikçe eksilirsiniz.
Sevdiğinizin yokluğuna, seni seviyorum diyememenin
acısına uyanırsınız her gün...
Giden gitmiştir ama hesabı verilmemiştir sevdanın.
Birileri sevdanızı tüketmiştir, sevdanızda sizi...
Sanki sevdiğinize bir kez daha seni seviyorum
diyebilseniz geri dönecektir,
bak sevdan ellerimde, onu hiç bırakmadım
diyecektir sevdiğiniz...
yalnızlığınızın avuntusudur bu...
Ama bir kez daha seni seviyorum diyemezsinizSevdanız artık sessizliğinizdir. yenisi eklenir; sevda, eksiltir mi insanları?
Öyle çok acımıştır ki içiniz,
sessizliğiniz üzerinize öyle sinmiştir ki
Çünkü siz artık siz değilsinizdir.
İçinde seni seviyorum lar biriktirmiş,
bedenindeki dokunuşları göz yaşlarıyla yıkamaya
çalışmış, yaraları kanamasın diye birilerine
sarılamayan birisinizdir artık...
Basit iki sözcüktür seni seviyorum
Ama bu sözcükleri söyleyemedikçe kendinizden
uzaklaşmışınızdır...
Sözcükler anlamını yitirdiğinde,
yaşamında anlamını yitirdiğini sonradan farkedersiniz
ve sevdiğinizin
giderken hayatınıza anlam katan tüm sözcükleri de
götürdüğünü
seni seviyorum demeyi özlemeye
başladığınızda anlarsınız.... |
BEN SENİ SEVDİMMİ
Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne
Tuttum, ta içime oturttum seni
Aldım, okşadım saçlarını, öptüm
İçtim yudum yudum güzelliğini
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Bendeydi özlemlerin en korkuncu
Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan,
Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu
Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu
Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim
Biri vardı ağlayan gecelerce
Biri vardı sana tutkun; o bendim
Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük
En solmayan güller açtı içimde
Ömrümü değerli kılan bir şeydin
Sen benim boz bulanık gençliğimde
Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya
Bir çizgiye vardım seninle beraber
Ve bir gün orada yitirdim seni
Ben seni sevdim mi? Sevdim....
Ümit Yaşar Oğuzcan |
Tools 
